Minik kelebeğimizin ailemize katılmasıyla herkesin önceden de sürekli söylediği gibi hayatımız tamamen değişti... Artık tüm düşüncelerimizin başında minik kelebeğimiz geliyor. Ondan uzakta olduğumuzda bile konuşmamızın çoğunluğu minik aşkımızla ilgili oluyor; acaba şu anda ne yapıyor, uyudu mu, kalktı mı, yemeğini yedi mi, ağladı mı... ve bitmek tükenmek bilmeyen sorular...Minik meleğimiz şu anda tam 15 aylık. İlk kırk günden sonra herşey çok hızlı geçti ve gelişti. Bebek ve annelerle ilgili bir çok blog var ama aklımda sürekli ben de bebeğimle olan deneyimlerimi paylaşmalıyım diye geçiriyordum. Her bebek ve her hamilelik ayrı bir hikaye ve deneyim, ancak yine de insanlar paylaştıkça, farklı deneyimler gördükçe hayata daha bilinçli yaklaşıyor...İşte ben de minik kelebeğimizle olan ilk yolculuğumuzdan başlayarak deneyimlerimi paylaşmak istedim.
Bebişimiz şu anda tam bir enerji bombası... Meraklı adımlarına ayak uydurmak inanılmaz yorucu olabiliyor zaman zaman. Bir saniye bile durmuyor: tüm çekmeceler açılacak, içindekiler boşaltılacak, yatağına bir inilip bir çıkılacak, koltuklara, sehpalara tırmanılacak...v.b. Çoğu zaman bu enerjiyi nereden bulduklarına şaşıryorsunuz. Siz uykusuz geçen gece sonrası gözlerinizi bile zor açarken, miniğiniz tam bir Tazmanya Canavarı gibi ortaklığı birbirine katarak evde dolanmaya devam ediyor.
Bebeğimizin bu sıralar alt köpek dişleri çıkmaya başladı. Bazı geceler uykusuz geçerken bazı geceler bir ya da iki kere kalkıyor. Gündüzleri ise artık bir yaşından sonra uykular azalmaya başladığından bir ya da iki kere uyuyor. Genelde bebeğimizin uykuları bir buçuk saati geçmiyor. Peki bunların dışında bebeğim bu ay neler yapabiliyor? İnternette ay ay gelişim bilgileri veriliyor ve anneler ilk bebekleri için paranoyak derecesinde bu siteleri takip ediyorlar. Ben de geçen sene bu gelişmeleri izleyip, bebeğimin o ay yapamadığı şeyleri görünce kafamda kurar, acaba bi şey mi var diye merak ederdim:) Şimdi anlayabiliyorum ki her bebek, her hamilelik gibi özeldir. Her bebeğin (çok ciddi durumlar dışında tabi ki) gelişimi farklıdır. O yüzden yazılanları okumak sadece fikir açısından önemli olmalı diye düşünüyorum, fazla kafaya takmamak gerek. Eninde sonunda herşeyi yapabiliyorlar, sadece bazıları daha erken yapıyor, bazıları ise zamana bırakıyor...
BEBEĞİMİZ BU AY NELER YAPABİLİYOR
Bebişimiz şu anda tam 15 aylık ve geçen gün 15 ay kontrolümüze gittik. Bir yaşından sonra doktor kontrollerimiz artık üç ayda bir'e düşüyor. Bu ay aşı yok neyseki...Artık bebişimiz yavaş yavaş konuşmaya başladı. Her gün yeni kelimeler söylemeye başlıyor, merakla öğrenmeye devam ediyor. "Baba, anne, dede, mama, meme, elma, ayva, pisi pisi, aç, gel, el, al" gibi kelimeler dışında artık belli nesneleri de söylemeye başladı (tabi ki bunları düzgün bir Türkçeyle söylemiyor ama seslerin çoğunu çıkarmaya çalışıyor). Bu ay kış ayının da gelmesiyle "çizme" gibi kelimeleri söylemeye başladı. Yürümesi ise tam olarak hala gerçekleşmedi ne yazık ki. Aslında tam sekiz aylık olduğundan beri elimizden tutup evin içinde yürüyoruz ama sanırım biraz korkuyor. Kendini garantiye alıyor. Odanın başından içeri kadar epey bir yürüyor ama sonra elimize yapışıyor tekrar. Bakalım, doktor zorlamayın dedi. Zaten halı olmayan yerlerde yürümeye çalışması insanın yüreğini ağzına getiriyor:) Düşerse geriler dedikleri için de insan yalnız bırakamıyor.
Zaman geçirmek için hala en önemli yardımcımız kitaplar. Bebişimizin şimdiden bir sürü kitabı var ve nerdeyse üç aylıktan beri ona sürekli kitap okuyoruz, içindeki hikayeleri canlandırıyoruz, nesneleri tanıtıyoruz. Kelebeğimiz kitap sayfalarını uzun süredir kusursuz bir şekilde çevirip, sorduğumuz nesneleri ya da kişileri gösterebiliyor. Kitaptaki hikayeleri beraber anlatıp şarkılar söylüyoruz. Tabi bebişimiz bağırarak ve el kol hareketleriyle eşlik ediyor:) Şarkı ve dans en önemli aktivitelerimizden biri. Dans etmeyi çok seviyor. Elimden tutup plak koyduruyor (the Beatles özellikle:)), sonra başlıyor dans etmeye.
Geçtiğimiz iki aydan beri renk halkalarını geçiriyor. Küpleri üst üste koyabiliyor ama pek tercih ettiği oyunlardan biri değil. Kelime kartlarımız var ve oradaki nesneleri yaklaşık üç dört aydır tanıyor ve gösteriyor. Ama bu ay biraz daha hareketli ve meraklı olduğu için dikkati sürekli dağılıyor. Sürekli bir hareket halinde. Bir saniye durmuyor. Tam elimize kitabı alıyoruz, beş dakika sonra kalkıp başka odaya gidiyor, çekmeceleri açıyor. En sevdiği yer mutfak. Çekmecelerden birine onun alabileceği tahta, plastik kaşık kepçeleri yerleştirdim. Orada mutlu mesut oynuyor:)
Sürekli nesneleri saydığımız için şimdi kendisine "say bakalım" dediğimizde kendi dilinde nesneleri sayıyor. Bizleri taklit etmeye bayılıyor. Özellikle beni taklit ediyor. Bebeklerine ya da kitaptaki karakterlere mama yediriyor, su içirmeye çalışıyor. Bebeğinin altını almaya çalışıyor. Çıkardığımız sesleri taklit ediyor. Şu anda öğrenmeye çok açıklar, o yüzden bir şeyler öğretirken çok dikkat etmeye çalışıyoruz. Onunlayken sürekli gülüp yumuşak sesle konuşmaya çalışıyoruz. Yemek yemek ise bazen tam bir dert oluyor. Kendi yemeye çalışıyor ve her yere döküyor tabi. Ama kendi bir şeyler başarınca çok mutlu oluyor, o yüzden ona bu güveni tattırmak için bebeğinize yemesi için olanak sağlamalısınız bence. Artık bardaktan dökmeden su içebiliyor ve meyvelerini kendi yiyebiliyor. Çocuk olma yolunda ciddi adımlar atmış bulunmaktayız yani. Her gün yeni şeyler öğreniyor, bakalım bu hafta neler yapacak minik canavar...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder