Sonunda beklenen gün gelmişti:) Tam 40 hafta sabırla ve itinayla geçtikten sonra bir güz sabahı bebişimize kavuşmak için hastane yollarına düştük. Cihangir Bey sabah saatlerinde sezeryan tercih ettiği için sabahın 4'ünde kalkıp 5'inde yola çıktık. Evimiz HRS'ye uzak olduğu için biraz erken çıkmak zorunda kaldık. Saat tam 6'da hastanede olun demişti doktor. Bir gece öncesinde ne eşim ne de annemler uyuyabilmişler. İlginçtir ki ben mışıl mışıl uyudum. Sadece biraz geç yattım; son hazırlıklar biraz uzun sürdü. Bebeğimin güncesini doldurup doğum öncesi düşüncelerimi yazdım. Bavulları son kez kontrol ettim. Eve yatılı gelecek olan misafirler için son hazırlıkları kontrol ettim. En son ılık bir duş alıp, saçımı yapıp yattım. (Bu arada ojelerimi çıkardım- sezeryanda oje olmaması gerekiyor). Sabah kalktım, hazırlandıktan ve hafif bir makyaj yaptıkan sonra bebişin beşiğinin yanında hamile olarak son kez resim çektirdim:) ve eve bebişimle girmek üzere yola çıktık...
